Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018

DreamStory του Άρτουρ Σνίτσλερ στο Θέατρο Αλκμήνη

Η πηγή έμπνευσης του Μάτια Ερμητικά Κλειστά του Stanley Kubrick

«Δεν ξέρω να τραγουδάω άλλο τραγούδι από τον έρωτα, το παιχνίδι και τον θάνατο», γράφει ο Άρτουρ Σνίτσλερ. Χαρακτηριστικό για την τριπλή αυτή εμμονή του, το DreamStory (Traumnovelle), ένα από μεγάλα αριστουργήματα της λογοτεχνίας του ερωτισμού αλλά και του φανταστικού, γοήτευσε τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ και αποτέλεσε το υλικό στο οποίο βάσισε την τελευταία, οριακή, ταινία της ζωής του, τα Μάτια Ερμητικά Κλειστά. Η ταινία όπως και η νουβέλα, είχε μακρά και επώδυνη διαδικασία κύησης (40 ολόκληρα χρόνια) και είναι χαρακτηριστική για την ενότητα αισθητικής τελειότητας και νοηματικού πλούτου.

Δεν είναι τυχαίο πως ο Φρόυντ διαβάζοντάς το σχολίασε πως σε αυτό το μικρό βιβλιαράκι περιέχονται συμπυκνωμένες όλες του οι θεωρίες και μάλιστα ειπωμένες τόσο ανατρεπτικά που ο ίδιος δεν τόλμησε ποτέ να το κάνει.

Στη Βιέννη, σε μια βραδιά του καρναβαλιού, ο Φριντολίν, ένας γιατρός καλείται μέσα στα μεσάνυχτα να παραστεί στις τελευταίες στιγμές ενός ετοιμοθάνατου. Τα βήματα του τον οδηγούν σε μια οργιώδη δεξίωση μιας μυστικής κοινωνίας. Μυστικά συνθήματα, μασκοφορεμένες γυναίκες, μεθυστικές μελωδίες αποπλάνησης… όλα συγκλίνουν προς το μυστήριο και την κατάργηση κάθε αίσθησης πραγματικότητας. Πλάι του, η σύζυγός του Αλμπερτίν, τις ίδιες στιγμές ζει μέσα στο όνειρο τερατώδεις περιπέτειες, που την κατασπαράζουν φέρνοντας την στα όρια του αισθησιασμού.

Ανάμεσα στο διεστραμμένο ασυνείδητο της γυναίκας και την εγκληματική παραβατικότητα του άντρα ο ιστός της πραγματικότητας κλυδωνίζεται, αφήνοντας να αναδυθεί μια αλήθεια σκοτεινή όσο το πιο δυνατό φως.

Παρασκευή 23:50 από 21/12
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βούρος
Φωτογραφίες: Αγγελική Κοκοβέ
Πρωταγωνιστούν:Γιάννης Βούρος Πολυξένη Μυλωνά
Σκηνή: Intermedia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου