Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Πρόσωπο - Ευαγγελία Βουκάντση

Η Ευαγγελία Βουκάντση εμφανίζεται στην παράσταση «Αν αργήσω κοιμήσου +» του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία και διασκευή της Σοφίας Σπύρου, στο θέατρο Άβατον. Μια παράσταση για τις περιπέτειες του έρωτα και τα συναισθήματα που αυτός γεννάει σε ετερόκλητους χαρακτήρες.  Σε κερδίζει από την πρώτη της εμφάνιση στην σκηνή καθώς διακρίνεις μια γνήσια κωμική φλέβα και ένα ταλέντο που σκέφτεσαι ότι σίγουρα στο μέλλον θα σε απασχολήσει.  Σας την παρουσιάζουμε να την γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

- Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς για να σας γνωρίσουμε καλύτερα.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γερμανία και αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα το 2009. Οι γονείς μου Έλληνες κι οι δύο, ο πατέρας μου από Σέρρες κι η μητέρα μου από Τρίκαλα. Έχω άλλα δύο αδέρφια –εγώ είμαι η μεσαία-  και όλοι ζούνε στην Γερμανία. Τον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει πολύ να τραγουδάω, να βρίσκομαι με τους φίλους μου και να βλέπω ταινίες.

- Πως αποφασίσατε να γίνετε ηθοποιός;
Η αλήθεια είναι πως για να φτάσω να ασχοληθώ με την υποκριτική σεργιάνισα πολλά και διαφορετικά επαγγελματικά μονοπάτια. Η πρώτη μου επαφή με τη σκηνή ήταν όταν ήμουν περίπου 10 χρονών κι είχα συμμετάσχει σε μια σχολική παράσταση, ίσως τότε πέρασε στο υποσυνείδητό μου. Όταν ήρθα στην Ελλάδα σπούδασα μακιγιάζ και ονυχοπλαστική και μετά είπα να περάσω κι από μια σχολή τεχνικών ιστοσελίδων. Στα 26 μου όμως κατάλαβα πως το θέατρο είναι η μεγάλη μου αγάπη.

- Ποιο είναι το πιο σημαντικό κριτήριο όταν επιλέγετε μια συνεργασία;
Αρχικά θα πρέπει να με ιντριγκάρει το κείμενο. Μετά από κει δεν με ενδιαφέρει αν οι συντελεστές  είναι χρόνια στο χώρο ή τους γνωρίζω προσωπικά αρκεί να μου εμπνεύσουν εμπιστοσύνη σε αυτό που πάμε να κάνουμε.

- Αγαπημένος ρόλος, συγγραφέας, ηθοποιός;
Ένας ρόλος που θα θελα πολύ να υποδυθώ είναι αυτός της Μήδειας. Συγγραφείς πολλοί κι ανάμεσα σε αυτούς σίγουρα κι ο Άκης Δήμου, του οποίου έργο συμμετέχω και τώρα. Αγαπημένη μου ηθοποιός είναι η Meryl Streep, θεωρώ πως μπορεί να παίξει τα πάντα.

- Τι αισθανθήκατε την πρώτη φορά που βρεθήκατε στην σκηνή; 
Ατελείωτο άγχος και τρέμουλο αλλά ταυτόχρονα και την απόλυτη αίσθηση της ευτυχίας.

- Ποια ήταν η πιο αμήχανη ή αστεία επαγγελματική σας στιγμή;
Στην πρεμιέρα της φετινής παράστασης, μου χάλασε το φερμουάρ του φορέματός μου, με αποτέλεσμα να προσπαθώ να το κρατήσω διακριτικά. Ευτυχώς λίγοι το κατάλαβαν.

- Σας έχει ποτέ απογοητεύσει το επάγγελμα που ακολουθήσατε; 
Είναι πολύ νωρίς για να πω κάτι τέτοιο. Ευελπιστώ πως και στο μακρινό μέλλον δεν θα έχω κάποια απογοήτευση.

- Είχατε κάποιο πρόσωπο που να λειτούργησε σαν ερέθισμα να ασχοληθείτε με τον χώρο; 
Περισσότερο ήταν οι φίλοι μου αυτοί που με παρότρυναν να ακολουθήσω το όνειρό μου. Έχοντας βέβαια στο πλευρό μου και την οικογένεια μου να με στηρίζει σε κάθε μου απόφαση.

- Πως αντιμετωπίζετε τις θετικές και πως τις αρνητικές κριτικές;
Αναμφίβολα οι θετικές κριτικές σε χαροποιούν αλλά οι αρνητικές είναι αυτές που θα σε κάνουν καλύτερο, αν έχουν βάση φυσικά και δεν είναι κακεντρεχείς.

- Ποιοι είναι οι επαγγελματικοί σας στόχοι;
Να πειραματιστώ σε διάφορα είδη.

- Τι επιθυμείτε για τον εαυτό σας σε δέκα χρόνια από σήμερα; 
Να μπορώ να βιοποριστώ από το επάγγελμα που διάλεξα και αγαπώ.

- Πείτε μας που σας βλέπουμε αυτή την περίοδο
Μέχρι τα μέσα του Δεκέμβρη εμφανίζομαι στην παράσταση «Αν αργήσω κοιμήσου+» του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία και διασκευή της Σοφίας Σπύρου, στο θέατρο Άβατον. Είναι μια παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί ο έρωτας σε κάθε του μορφή από 5 νέους ηθοποιούς, τον Αλέξανδρο Δαβιλά, τον Πάνο Κούλη, την Βασιλική Κωστοπούλου, την Δήμητρα Μπαντή κι εμένα φυσικά.

- Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στην παράσταση
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος ρόλος, όλοι περνάμε από διάφορες καταστάσεις και διαφορετικούς χαρακτήρες. Πυρήνας όλων, οι ερωτικές σχέσεις, η αλήθεια τους, ο πόνος τους, η χαρά τους κι όλα τα συναισθήματα που μπορεί να αισθανθεί ένας ερωτευμένος άνθρωπος.

- Ποια είναι τα επόμενα σας επαγγελματικά βήματα; 
Προς το παρών δεν έχει συζητηθεί κάτι, για την ώρα έχω αφιερωθεί στο να ολοκληρωθεί όσο καλύτερα γίνεται ο κύκλος των παραστάσεών μας, και στο μέλλον βλέπουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου